Stanowisko medycyny konwencjonalnej
Nastawienie medycyny konwencjonalnej do homeopatii jest różne, w zależności od kraju, sytuacji ekonomicznej oraz liczebności wykształconej w tym kierunku kadry. Homeopatia jest uznaną metodą, wbudowaną w system opieki zdrowotnej np. w Anglii. Około 1000 lekarzy posiadających tę specjalizację pracuje w tamtejszej służbie zdrowia. Jest to optymalne rozwiązanie, gdyż homeopatia pozostaje w rękach doświadczonego lekarza, który w zależności od życzenia pacjenta może go leczyć homeopatycznie lub alopatycznie. Warto w tym miejscu dodać, że np. angielska rodzina królewska leczy się homeopatycznie.
Homeopatia jest bardzo popularna również w Niemczech i we Francji. W samym Paryżu istnieje kilkaset aptek prowadzących leki homeopatyczne, a także szeroka kadra lekarzy leczących tą metodą. W zasadzie nie ma w Europie kraju, gdzie leki homeopatyczne byłyby nieznane i gdzie nie byłoby lekarzy praktykujących w oparciu o tę metodę. Zasięg, rozpowszechnienie, dostępność homeopatii jest naturalnie zróżnicowany. W takich krajach, jak np. Indie i Pakistan, homeopatia jest jedną z najbardziej znanych metod terapeutycznych, popieranych dodatkowo przez czynniki oficjalne, ze względu na jej niskie koszty oraz dostępność leków rodzimej produkcji.
W Stanach Zjednoczonych leki homeopatyczne są ogólnie dostępne w sieci aptek, „drug store’ów”, a nawet sklepów spożywczych, ponieważ często rejestruje się je nie jako leki, ale jako substancje uzupełniające dietę – przede wszystkim ze względu na bezpieczeństwo ich użycia.
W Polsce przyjmuje się, że około 7% ogólnej liczby lekarzy jest przeszkolonych na indywidualnych kursach w zakresie homeopatii; ilość ta stale wzrasta. Jednak lekarzy stosujących wyłącznie tę metodę jest znacznie mniej, prawdopodobnie ze względu na fakt, że homeopatia należy do metod trudnych, wymagających stałej, ciężkiej pracy.
Leki homeopatyczne są w Polsce ogólnie dostępne, w większości bez recepty. O ile leczenie homeopatyczne poważnych przypadków powinno być bezwzględnie domeną uprawnionych do tego lekarzy, o tyle samoleczenie banalnych spraw np. kataru czy podobnych infekcji, jest w chwili obecnej w Polsce zupełnie możliwe i akceptowane przez czynniki oficjalne.