Możliwości stosowania homeopatii
Homeopatia ma za zadanie pobudzić organizm pacjenta do walki, samoobrony i samoregulacji. Nie wyręczamy organizmu, jak ma to miejsce w alopatii, z jego naturalnych funkcji, nie ubezwłasnowolniamy go oraz nie wymuszamy określonych i jak nam się wydaje, słusznych reakcji. W leczeniu homeopatycznym pobudzamy naturalne funkcje i mechanizmy obronne organizmu. Stosujemy tutaj leki o działaniu zgodnym, podobnym do reakcji organizmu w przebiegu danej choroby. W związku z tym w procesie leczenia nie należy obawiać się efektów jatrogennych kuracji, tak częstych w leczeniu tradycyjnym, gdzie właściwie nie ma leku, który nie powodowałby jakichś określonych, często poważnych skutków ubocznych. W efekcie leczenia homeopatycznego doprowadzamy do samowyleczenia, opierając się na zindywidualizowanych terapiach bodźcowych.
Przy lżejszych zaburzeniach, np. przy pospolitej infekcji, wystarczy niewiele dawek właściwie dobranego leku, ażeby choroba ustąpiła w krótkim czasie. Przy głębszym zaburzeniu, np. w przebiegu choroby przewlekłej, lek musi być podawany przez dłuższy czas, by nastąpiło wyzdrowienie.
Jednak homeopatia ma też swoje wymagania i ograniczenia. Po pierwsze, wymaga od lekarza rzetelnej i szerokiej wiedzy, bardzo dużej skrupulatności, zmysłu obserwacji, a także olbrzymiej cierpliwości, potrzebnej szczególnie w prowadzeniu przewlekłych przypadków. Z kolei ze strony organizmu pacjenta, potrzebuje odpowiedniej reaktywności, czyli echa na zastosowaną kurację homeopatyczną, z czym bywa różnie. Jeden organizm w przypadku poważnych chorób czy dolegliwości reaguje szybko i trwale, drugi słabo, trzeci zaś w ogóle. Tak czy inaczej, warto ten sposób polecić, ponieważ leki homeopatyczne są bezpieczne, stosunkowo tanie, a metoda w biegłych rękach doświadczonego homeopaty daje często zdumiewające rezultaty w przypadkach, zdawałoby się, beznadziejnych.